Βουνό

Το Βουνό βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Χίου 21 χιλιόμετρα από την πόλη.Είναι ένα μικρό χωριό δίπλα στα Νένητα, με λίγους κατοίκους που είναι κυρίως αγρότες. Καλλιεργούν μαστιχόδενδρα, αμυγδαλιές, ελαιόδεντρα και αμπέλια. Το χωριό διατηρεί την μεσαιωνική του αρχιτεκτονική. Τα σπίτια είναι ψηλά, κατασκευασμένα από πέτρα, όλα συνδεδεμένα με σκεπές που ονομάζονται βότες. Οι βότες ήταν χρήσιμες στους κατοίκους όταν αμύνονταν εναντίον των επιθέσεων από τους πειρατές στη διάρκεια των μεσαιωνικών χρόνων.

Το Bουνό εντυπωσιάζει για την αρχιτεκτονική του, που είναι αποτέλεσμα της αναγκαστικής συνοίκησης των κατοίκων, κάτι που επέβαλλε ο κίνδυνος των πειρατών κι η επιθυμία των Γενουατών να ελέγχουν αποτελεσματικά την παραγωγή και διακίνηση της μαστίχας. Το Βουνό, όπως και σχεδόν όλα τα Mαστιχόχωρα, είναι χτισμένο μακριά από τη θάλασσα. Την οχύρωσή του την οφείλει στο αδιάσπαστο και χωρίς ανοίγματα χτίσιμο των εξωτερικών τοίχων των σπιτιών, τα οποία βρίσκονται περιμετρικά του χωριού. H επικοινωνία του χωριού με τον έξω κόσμο γινόταν από δύο πύλες, οι οποίες άνοιγαν τη μέρα και έκλειναν την νύχτα. Οι τοίχοι που τις όριζαν υπάρχουν ακόμα, τα στοιχεία με τα οποία έκλειναν όμως έχουν εξαφανιστεί. Οι δρόμοι του χωριού είναι στενοί και η δαιδαλώδης διάταξη τους, που αρχίζει αμέσως μετά τις πύλες, έδινε το πλεονέκτημα στους κατοίκους σε μια ενδεχόμενη εισβολή. Το Bουνό είναι χτισμένο σχεδόν στο σύνολο του πάνω σε βράχο, και αυτό προστάτεψε το χωριό στο μεγάλο σεισμό του 1881 που του προκάλεσε ελάχιστες ζημιές.

Το Μαστιχάρι μέχρι και το 1985 ήταν ο πιο γνωστός και πολυσύχναστος δρόμος του Βουνού. Τα απογεύματα σύχναζαν στα πέτρινα πεζούλια γύρω στους 80 χωρικούς. Επίσης υπήρχε λίγο πιο κάτω προς το σταθμό το καφενείο του Μακρή, το οποίο ήταν ανοιχτό μέχρι και τη δεκαετία του 80. Παλαιότερα υπήρχε το κουρείο του Τρικύλα, το καφενείο του Χατζηδάκη με τα υπέροχα καταΐφια καθώς και το μπακάλικο του Ζησιμόπουλου. 200 μέτρα περίπου πιο κάτω είναι η κεντρική είσοδος του χωριού, ο ονομαστός "σταθμός"

H γύρω από το Bουνό περιοχή είναι γεμάτη από καταπληκτικές ακρογιαλιές, ιδανικές για κολύμπι. Παραλίες με άμμο, όπως της Kώμης, με μαύρες στρογγυλές πέτρες που δηλώνουν την ηφαιστειογενή τος προέλευση όπως του Eμποριού παραλίες με βότσαλα και πεντακάθαρα νερά όπως οι παραλίες στα Γρίδια, στον Άγιο Γιάννη, τον Λιλικά ή στο γραφικό λιμανάκι της Bοκαριάς