Vouno

Vouno heeft, net als de andere mastiekdorpen, een indrukwekkende architectuur. Dit als resultaat van de gedwongen aanwezigheid van de bewoners door het constante gevaar van piraten plus de wens van de Genuezen om productie en levering van mastiek te controleren. Vouno ligt, net zoals de meeste mastiekdorpen, ver van zee en is vanaf daar dan ook niet te zien. Het dorp beslaat ongeveer ιιn vierkante kilometer en een buitenmuur binnen welke grens het dorp zich heeft ontwikkeld is niet aanwezig. Het fort bestaat uit tegen elkaar aan gebouwde huizen, zonder enige ruimte tussen hun buitenmuren, liggend rondom het dorp. Twee poorten maakten communicatie met de buitenwereld mogelijk. De straten in het dorp zijn smal en hun complexe indeling maakte dat de dorpbewoners in hun voordeel waren tijdens invasies. Het dorp is gebouwd op een rots en dit beschermde het in 1881 toen een desastreuze aardbeving maar kleine schades aanrichtte. De omliggende omgeving heeft prachtige stranden, ideaal om lekker te zwemmen. Een zandstrand zoals Komi of een kiezelstrand als “Mavra Volia”, met de unieke, vulkanische zwarte kiezels. Er zijn ook nog de nabijgelegen stranden van Gridia, Lilikas, Agios Giannis & het kleine pittoreske beschutte haventje van Vokaria.